awanturować się


awanturować się
awanturować się {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk Ia, awanturować sięruję się, awanturować sięruje się {{/stl_8}}{{stl_7}}'zakłócać spokój, zachowując się agresywnie; wszczynać awantury, kłótnie, zajścia' {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • awanturować się — ndk IV, awanturować sięruję się, awanturować sięrujesz się, awanturować sięruj się, awanturować sięował się 1. «urządzać awantury, wszczynać kłótnie, zakłócać spokój; wykłócać się» Awanturować się z kimś. Awanturować się o byle co, z byle powodu …   Słownik języka polskiego

  • rzucać się – rzucić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} skakać w sposób gwałtowny w dół : {{/stl 7}}{{stl 10}}Rzucić się w przepaść. Rzucali się jeden za drugim do wody. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • strzępić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} stawać się strzępiastym, poszarpanym, nierównym; wystrzępiać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sweter się strzępi. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 8}}pot.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wodzić się za łby — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} gwałtownie kłócić się, wdawać się w waśnie, bójki, awanturować się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Z byle powodu wodzili się za łby. Nikt nie mógł uwierzyć, że sąsiedzi przestali wodzić się za łby. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • awanturowanie się — n I rzecz. od awanturować się Skłonność do awanturowania się …   Słownik języka polskiego

  • pieklić się — ndk VIa, pieklić sięlę się, pieklić sięlisz się, piekl się, pieklić sięlił się pot. «kłócić się, awanturować, robić piekło» Pieklił się przez cały dzień. Piekliła się o podwyżkę …   Słownik języka polskiego

  • szatkować — awanturować się …   Słownik gwary warszawskiej

  • pijany — pijanyni 1. imiesł. przymiotnikowy bierny czas. pijać (p.) 2. «odurzony alkoholem, nietrzeźwy; rzadziej: świadczący o czyjejś nietrzeźwości, charakterystyczny dla pijaka» Pijany chuligan. Spojrzeć na kogoś pijanym wzrokiem. ◊ pot. Pijany jak bela …   Słownik języka polskiego

  • piekło — n III, Ms. piekłopiekle; lm D. piekieł «według niektórych religii: miejsce czasowej lub wiecznej kary, na którą skazane są dusze zmarłych; siedziba złych duchów i dusz potępionych» ◊ Ktoś z piekła rodem «ktoś bardzo zły, trudny do współżycia» ◊… …   Słownik języka polskiego

  • ślepie — n I, D. ślepiepia; lm M. ślepiepia, D. ślepiepiów a. ślepiepi zwykle w lm 1. «oczy zwierzęcia» Błyszczące ślepia kota. Dzikie, złe ślepia wilka. 2. posp. «oczy ludzkie» Wybałuszać, wytrzeszczać na kogoś ślepia. Błysnąć, łypnąć ślepiami. Mrużyć… …   Słownik języka polskiego